Sztuki wizualne


16 Mar 2019
Sztuki wizualne

Performance odbył się na parkingu przed Stadionem Areny Lublin. Sześć motocykli prowadzonych przez profesjonalnych kierowców z klubu KM Cross Lublin odtworzyło układ choreograficzny zaprojektowany przez artystkę. Poszczególne manewry pojazdów odpowiadały ruchom zaczerpniętym z figur tanecznych lubelskich tańców ludowych takich jak: mach, lubelska polka czy cygan. Zespoły ludowe wywodzące się z kultury wiejskiej, charakteryzują się ściśle określonym systemem ruchów wykonywanych w zmiennym tempie: solo, w parach, trójkach lub korowodach. Taniec stanowi w tym przypadku główny środek ekspresji twórczej, a jednocześnie jest nośnikiem tradycji i kultury ludowej Lubelszczyzny, przez co zespoły tego typu traktuje się jak wizytówkę miasta i regionu. Środowisko motocyklistów zaś – mimo, że liczniejsze i popularniejsze na ulicach miasta – uważane jest za jego mniej chlubny przymiot. Krąg kierowców jednośladów dla przeciętnego mieszkańca i użytkownika dróg publicznych, kojarzy się z nadmierną prędkością i stwarzaniem ryzyka na ulicach. Motocykle, które zostały użyte do performansu – tak zwane crossy – nie są dopuszczone do ruchu ulicznego, gdyż nie mają oświetlenia, homologowanego wydechu czy lusterek. Dzięki temu motocykle crossowe są lżejsze, od tych poruszających się po drogach, a ich jazda może bardziej upodobnić się do delikatnego i zwinnego ruchu tancerzy. Warkot silników, który jest słyszalny przez czas trwania widowiska, stanowi odpowiednik dla regionalnych przyśpiewek towarzyszących ludowym tańcom. Poprzez performance artystki, na polu sztuki zetknęły się ze sobą dwa przeciwstawne – szczególnie w kontekście Lublina – środowiska. Motocykle z ulic przeniosły się „na scenę”, przez co społeczność motocyklistów uzyskał możliwość zamanifestowania swojej obecności.


Artystka: Barbara Gryka

Tekst kuratorski: Emilia Lipa


Barbara Gryka (ur. 1 kwietnia 1992 r. w Puławach) – od 2013 r. studiuje na Wydziale Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także w Pracowni Działań Przestrzennych prof. Mirosława Bałki oraz Pracowni Koncepcji Obrazu dr. Pawła Susida. Studiowała również w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej praktyce artystycznej zajmuje się działaniami performatywnymi, malarstwem, eksperymentalnym wideo, fotografią, ingerencjami przestrzennymi oraz gestami rzeźbiarskimi. Poszukuje kwestii niewyrażalnych słowami, aby łączyć je w praktykę dialogu. Interesuje ją tożsamość i wizerunek człowieka, jego uwikłanie i zależności w sferze społeczno-politycznej. Stara się prezentować historię odczuwaną indywidualnie, jak i przeżycia towarzyszące zbiorowości. Bardzo ważne jest dla niej działanie z widzem oraz integracja.

/*script src="/templates/acerola/js/isotope.pkgd.min.js">